|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
ÖMER HAYYAM
Ben sarap iciyorum, dogrudur;
icecegimi biliyordu Tanri,
icmezsem Tanri yanilmis olur.
Dunya hangi gulu bitirdiyse yerden
Kırıp atmıs, topraga gommus yeniden.
Su yerine topragı cekseydi bulut
Sevgili kanları yagardı göklerden.
Gerçegi bilemeyiz madem, ne yapsak bos
OmUr boyu kusku icinde kalmak mı hos?
Aklın varsa kadehi bırakma elden
Bu karanlıkta ha ayık olmussun, ha sarhos.
İnsan yiyeceksiz, giyeceksiz edemez:
Bunlar için didinmene bir sey denmez.
Ondan otesi ha olmuş, ha olmamıs:
Bu güzelim omrunu satmaya degmez.
Okunu attı mı olum, siperler bosuna;
O satafatlar, altınlar, gümüsler bosuna;
Gorduk butun insan islerinin ic yüzünü:
Tek güzel sey iyilik, baska düsler bosuna.
Saki, gökler, denizlerce dolgunum;
İçime sıgmaz oldu coskunluğum;
Ak saclarımla sarhos ettin beni,
Kıs ortasında bahar bulutuyum!
Dün gece sarap arıyordum sehirde;
Soluk bir gül gördüm bir ocak önünde;
Dedim: Ne yaptın da yakıyorlar seni?
Dedi: Bir kez güleyim dedim cimende.
Bir yürek ki yanmaz, yürek denir mi ona?
Sevmek haram, yüreğinde ates olmayana.
Bir gününü sevgisiz gecirdinse, yazık:
En bos gecen günün o gündür, inan bana.
Düşünce göklerinin baş konağı sevgidir sevgi;
Gençlik destanının baş yaprağı sevgidir sevgi;
Ey sevginin sırlarından habersiz yaşayanlar,
Bilin ki tüm varlığın baş kaynağı sevgidir sevgi.
Baris istemiyorsa Felek, iste savas;
ister serseri deyin bana, ister ayyaş;
iste şarap, duruyor ortada, kipkizil;
içmeyen tasa çalsin basini, iste tas!
Sarabim, kasem, sevgilim, bir de cimen
;Birak bana bunlari, al cenneti sen.
Cehennemmis, kuru laf bunlar:
Kim gitmis cehenneme, kim dönmüs cennetten?
Cekmeyiz asagilik dünyanin gamini;
Özleriz gül rengi sarabin canini;
Sarap dünyanın kani, dünya ise kanlimiz:
Niçin içmeyelim kanlimızin kanini?
Seccadeye tapanlar esek degil de nedirler?
Küfelerle riya camuru yüklenirler gezerler.
İşin kötüsü, din perdesi arkasında bunlar,
Müslüman gecinirken gavurdan beterdirler
. Bu çürük temelli kubbede neyiz ki biz?
Tasta delik arayan karıncalar gibiyiz.
Ne korku, ne umut kapılarını bilen
Saskın, gözü baglı, avanak öküzleriz.
Yıkık bir saray bu dünya dedikleri;
Gece ve gündüz atlarının durak yeri;
Yüz Cemsit' den arda kalmıs bir dünya bu:
Yüz Behram kendinin sanmıs bu gökleri.
Gelip de eskiyenler, yeni gelenler,
Hepsi gider bugün yarın, birer birer;
Kimselere kalmamıs bu eski dünya:
Kimi gitti gider, kimi geldi gider.
Ölüp yok olma korkuların sacma
Yoktan vara yükselen dalda oldukca;
Sevgiye İsa gibi dirilmissin sen;
Ölüm yok artık sana dunya durdukca
. Ben kendiliğimden var değilim bu varlığımla;
Kendim çıkmış değilim elbet bu karanlık yola;
Bir başka varlıktan gelmiş bendeki varlık
: Ben dediğin kim ola, nerde, ne zaman var ola?
Haksızlık etmekten sakın, hak yoluna gir;
Yedigin ekmegi başkasına da yedir;
Cana kiyma, kimsenin sirtindan gecinme,
Seni cennete sokmak benden:Sarap getir!
Ben hangi sarapla sarhos olursam olurum,
Atese, puta, neye taparsam taparim;
Herkes bir turlu görmek istiyor beni
Ben kendimi ne türlü yaparsam yaparim.
